Prekorevaju me Jugosloveni, ili Zašto smatram da dan formiranja Jugoslavije treba obeležiti spuštanjem zastave na pola koplja

 Ovo je tekst na koji sam naišla pre neku godinu i uz neznatna skraćenja, objavila kao FB belešku. Na žalost, niti znam ko je autor, niti gde sam ga našla. 


Zato što je Jugoslovenska država  deo identitetskog sećanja svih nekadašnjih nacija, nacionalnim manjina i građana. Sa njenim razaranjem, antijugoslovenstvo je imalo ulogu učvršćivanja političkog i nacionalnog identiteta novonastalih država, ali ne jednako u svim nacionalnim elitama a niti unutar nacionalnih elita. Odbacivanje jugoslovenske prošlosti shvata se kao deo buduće nacionalne državotvornosti. Neretko, ta „jugoslovenska tamnica” u delovima nesrpskih elita tumači se kao velikosrpska dominacija a čuje se i reč „genocid” nad albanskim, muslimanskim, hrvatskim etnosom. Može li se politička prošlost primiriti, odbaciti ili napustiti? Zapravo, da li je ona ponekad uporište za odbacivanje nove nacionalne i političke realnosti? 

Nacije skupljene u jugoslovensku državu doživele su razvoj i emancipaciju: muslimani, Makedonci, Crnogorci nisu postojali kao nacije pre stvaranja socijalističke jugoslovenske države. Hrvati su se ujedinili sa nastankom Kraljevine SHS.

A šta je srpski bilans u jugoslovenskoj državi od 1918-1991. godine? Kakav porazni politički i državni bilans Srba! Uzaludnost ogromnih žrtava za stvaranje prve i druge Jugoslavije. U novu državu su Srbi ušli kao pobednička i slavom ovenčana vojska, a iz te iste države su izašli sa svetskom medijskom i političkom slikom kao demoni, zlikovci, zveri, „narod ubica”, itd.  U toj državi za koju je data intelektualna energija, političko znanje, meterijalna dobra, Srbi su doživeli da se delovi njihovog nacionalnog bića otkidaju i konstituišu kao nove nacije. O tom mrvljenju srpskog nacionalnog identiteta, niko nije mogao ni da sanja pre 1918. godine.  Oni koji su se žrtvovali za novu državu, Kraljevinu SHS, nisu ni slutili da će za samo dvadesetak godina započeti genocid hrvatskih ustaša nad Srbima (Jasenovac), a neku godinu kasnije tihi, a potom sve očitiji izgon Srba sa Kosova.

F01-ujedinjenje_310x186

Etnička istiskivanja srpskog naroda sa vekovnih teritorija, nastavljena su u državi za koju su verovali da je ostvarila san o nacionalnom ujedinjenju i oslobođenju. Srpska kulturna dobra su u Jugoslaviji, osobito u socijalističkoj, postala svojina svih, da bi se u pogodnom trenutku uzimalo koliko treba. Cepa se srpski jezik. Srpska kultura je u istoriji jugoslovenske države postala razgrađen vinograd; u njega je ulazio ko je hteo i uzimao delove duhovne tradicije, ustanove, ličnosti, dela.                      

Advertisements